Kijk niet achterom – Karin Fossum

Dit boek (305 p., vertaling Annemarie Smit) is een heerlijke Karin Fossum. Ik ben fan van haar sinds ik Eva’s oog las, en dit boek vond ik bijna net zo goed. Wat is Fossum toch een goede thrillerschrijfster. De spanning zit er in vanaf de eerste bladzijde, het boek leest als een trein, en Fossum heeft geen grof geweld en extreme personages nodig om de lezer te boeien. Ze doet me denken aan de boeken van Sjöwall en Wahlöö, waaraan ik hele goede herinneringen heb. Misschien moet ik die nog maar eens over lezen…

Toen de wereld nog jong was – Jürg Schubiger

Ik ben geen kinderboekenlezer maar werd tot het lezen van dit boekje (81 p., vertaling Bart Moeyaert) verleid door de mooie illustraties van Rotraut Susanne Berner.  Het boek bevat een aantal korte verhaaltjes over Hemel en aarde, Dingen en Dieren. Ze deden me denken aan de schrijfsels van Toon Tellegen en waren dus beslist aardig om te lezen, maar Tellegen vind ik beter.

Een enkel citaat:
“De maan tastte lang in het donker over wat hij moest leren. Moest hij echt gaan schijnen? Als het dag was dacht bij van niet, en als het nacht was dacht hij van wel. Omdat hij maar niet kon beslissen, deed hij allebei: hij nam toe en af, werd vol en nieuw. Hij leerde de eeuwige beweging.” (p. 15).

Diverse boeken (niet) uitgelezen

Hm, nu heb ik niet alleen m’n weblog maar ook het lezen van een aantal boeken een beetje laten versloffen. Door een combinatie van factoren: boeken die me niet zo aanspraken, een vakantie, en een ‘verplicht’ te lezen boek voor m’n IRL-leesclub.
Nu dus een poging tot een update:

Mendelssohn op het dak – Jirí Weil
Dit boek (246 blz., vertaling Kees Mercks) las ik alweer enige tijd geleden. Ik vond het best goed, maar minder goed dan ik op grond van lovende verhalen had verwacht. HhhH van Binet – waarin dit boek ook genoemd wordt – beviel me aanzienlijk beter. Verder weet ik nog dat ik het  jammer vond dat het nawoord van Philip Roth een nawoord was, en geen voorwoord. Ik dacht dat ik het boek misschien (nog) beter had kunnen waarderen als ik zijn informatie tevoren gelezen had.  Verder heeft het verhaal niet zo veel indruk gemaakt dat ik het nu nog na zou kunnen vertellen. Ja, natuurlijk, het gaat over de oorlog en speelt zich af in Tsjechoslowakije. Het incident met het beeld van Mendelssohn is een soort kapstok om diverse personages

Loverboy – René Appel

Ik ben wel een fan van René Appel, maar dit boek (277 p.) vind ik beslist een van zijn mindere. Een vrouw die bedrogen wordt door haar man. En thrillers schrijft, waardoor haar hoofd op hol slaat. Het loopt dus flink mis, maar Appel weet in dit boek de spanning slecht op te bouwen en vast te houden. Misschien ook omdat hij de schrijfsel van hoofdpersoon Yoka deel uit laat maken van het boek: we lezen mee hoe Yoka een nieuw avontuur van haar detective Anouk schrijft, maar jeetje, Yoka schrijft nog slechter dan Appel in dit boek. Het idee is dus leuk, maar de uitwerking vond ik beslist geen genoegen om te lezen. En normaliter vind ik Appel’s verhalen psychologisch sterk, maar dat ontbrak er dit keer naar mijn idee ook aan. Het boek gaat over de vrouw en de minnares van een man die vreemd gaat: dat levert nu eenmaal nogal voorspelbare psychische beslommeringen op. Jammer, maar: volgende keer beter.

Donna Leon – Nobilità

Ja, ik ben wel eens kritisch geweest over Leon, maar ik moet m’n mening langzamerhand toch herzien. Ze schrijft gewoon best lekkere detectives. Daarbij speelt mee dat in dit boek (199 p.,  vertaling Els Franci-Ekeler) het privéleven van commissaris Brunetti niet echt een prominente rol speelt en ik al gewend ben aan de uitweidingen over het Italiaanse eten. Daar tussendoor is dit gewoon een goed en spannend verhaal over het lijk van een bijna twee jaar geleden ontvoerde Venetiaanse jongen ‘van nobel bloed’. Wat is er gebeurd na de ontvoering, en wie heeft dat op z’n geweten? Brunetti komt er keurig achter, zij het wat traag omdat hij de aanwijzigen over het rookgedrag van de jongen en zijn plotselinge ziekte niet hoog op z’n prioriteitenlijstje zet. Maar hij komt er uit. En ik ben er inmiddels ook al aan gewend dat dat bij Leon nooit tot gerechtigheid leidt, dus daar denk ik met Vonnegut dan maar over: so it goes :-)

Pet Sematary – Stephen King

Ooit las ik een boek van Stephen King dat me aangenaam verraste. Later vernam ik van iemand (waar, wanneer?) dat Pet Sematary zijn beste boek zou zijn. En onlangs vond ik dat boek (396 p.) op een bookcrossmeeting, dus nieuwsgierig begon ik te lezen. Helaas bleek dit boek niet mijn ding.
Al tamelijk in het begin een was er een nogal enge en  onsmakelijke scene i.v.m. een
overlijden  (dit is een poging om dit zonder verklapper te zeggen ;-)). Toen ben ik wat gaan googelen, want had geen zin in een boek dat op die manier door zou gaan, ik ben helemaal geen type voor horror. Maar uit – meestal toch wel enthousiaste – reacties op google maakte ik op dat het verhaal weer rustig

Dwaasheden – Simon Carmiggelt en Peter van Straaten

Dit boekje (159 p.) bevat een selectie van Van Straaten uit de bundel Honderd Dwaasheden van Carmiggelt, die in 1946 is verschenen. Zesendertig dwaasheden hebben volgens Van Straaten de tand des tijds weerstaan en ik moet zeggen dat er een aantal heel leuke stukjes tussen zitten. Bijvoorbeeld die over de tirannieke kapper, en die waarin de schrijver een kantoor van de verzekeringsmaatschappij bezoekt, waar hij ontvangen wordt door twee meisjes die zaten “te wachten tot zij zouden gaan trouwen”. Het zijn dit soort prachtige observaties van het dagelijks leven waar Carmiggelt terecht zo beroemd om is geworden en wat mij betreft nog zou mogen zijn.

De draaimolen gaat fluitend beginnen – Claire Hülsenbeck

Ik ben niet zo'n grote kinderboekenlezer, maar een voordeel hebben ze: ze lezen lekker snel weg. Ook dit boek (189 p.) las als een trein en ik heb genoten van het verhaal - dat ik gewapend met plakband en al reparerend heb gelezen. Een interessant kijkje in hoe het leven van vrouwen ruim een eeuw gelden was - en ook nog een beetje hoe het nu is. Ik moet zeggen dat ik wel onder de indruk ben van een man die acuut een kamer voor zijn vrouw gaat maken als hij hoort deze ze A room of one's one aan het lezen is! Al is de grote kanttekening hierbij natuurlijk dat ze die kamer allang had moeten hebben ;-)